ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ WWII

http://filologoiksetoumpas@googlegroups.com

Για την Ιστορία στα σχολεία.

Για την Ιστορία και την απαράδεκτη αντιμετώπισή της στα σχολεία.
Τον τελευταίο καιρό επανέρχεται με ιδιαίτερη οξύτητα το ζήτημα της διδασκαλίας του μαθήματος της Ιστορίας και της ανάθεσής της σε καθηγητές άλλων ειδικοτήτων πέρα από τους καθηγητές ειδικότητας ΠΕ 02. - Η Ιστορία ως σχολικό μάθημα ειδικά στα Γυμνάσια και στις πρώτες τάξεις του Λυκείου, διδάσκεται σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα από τους καθηγητές Ξένων Γλωσσών και τους Θεολόγους. - Η διδακτική της Ιστορίας έχει ειδικές απαιτήσεις και δεν είναι απλά ένα μάθημα που περιορίζεται στην διδασκαλία του σχολικού εγχειριδίου. Απαιτεί πολλές ειδικές γνώσεις που δυστυχώς δεν καλύπτονται απόλυτα ούτε από συναδέλφους του ΠΕ 2 που δεν έχουν αποφοιτήσει από τα τμήματα Ιστορίας των ΑΕΙ. Το αποτέλεσμα είναι και η ιστορική γνώση να είναι ανεπαρκής για τους μαθητές και το ίδιο το μάθημα να αποτελεί πρόβλημα για διδάσκοντες και διδασκόμενους. Η αποσπασματική διδασκαλία και η αδυναμία κάλυψης της διδακτέας ύλης όπως και η αρνητική γνώμη που διαμορφώνεται στους μαθητές για την Ιστορία είναι δεδομένα που διαμορφώθηκαν εδώ και πολύ καιρό και τείνουν πλέον να διαμορφώσουν μια πραγματικότητα που ξεπερνά τα όρια του απλού λάθους, είναι ένα πολύ επικίνδυνο μονοπάτι που οδηγεί στην ημιμάθεια, την έξαρση φαινομένων εθνικισμού και την απαξίωση της ιστορικής κληρονομιάς. Επειδή το ζήτημα πλέον έχει φτάσει σε κρίσιμο σημείο και ξεπερνά τα όρια της απλής συναδελφικής αλληλεγγύης, ή της παραχώρησης κάποιων διευκολύνσεων στο βαθμό της διατήρησης συναδέλφων με μειωμένο ωράριο στην ίδια σχολική μονάδα, πιστεύουμε ότι πρέπει να αντιμετωπισθεί στην πραγματική του βάση και διάσταση.
Από τη μια μεριά το θέμα είναι καθαρά επιστημονικό και όπως προαναφέρθηκε η διδακτική της Ιστορίας έχει ειδικές απαιτήσεις που δεν καλύπτονται από τις φιλότιμες προσπάθειες των συναδέλφων. Από την άλλη μεριά η πρακτική της ανάθεσης διδακτικών ωρών που ανήκουν στα φιλολογικά μαθήματα ως δεύτερη ανάθεση σε άλλες ειδικότητες, έχει ως συνέπεια την πλασματική μείωση των θέσεων που πρέπει να καλυφθούν από τους συναδέλφους ειδικότητας ΠΕ 2. Το σύνολο των διδακτικών ωρών που ανήκουν στο μάθημα της ιστορίας και κατανέμονται για συμπλήρωση ωραρίου σε άλλες ειδικότητες θα επαρκούσε για την πρόσληψη αρκετών συναδέλφων τόσο σε μόνιμες οργανικές θέσεις αλλά και ως αναπληρωτών μια και τα κενά που εμφανίζονται μπορούν να χαρακτηριστούν ανάλογα με τις ιδιαίτερες συνθήκες λειτουργίας της κάθε σχολικής μονάδας άλλοτε ως οργανικά ή λειτουργικά.
Για τους παραπάνω λόγους και για την αναγκαία αναδιοργάνωση των ιστορικών σπουδών και την διδασκαλία τους στο σχολείο θεωρούμε απαραίτητη την παρέμβαση τόσο των επιστημονικών ενώσεων και των τομέων Ιστορίας των ΑΕΙ της χώρας, όσο και την εφαρμογή των προτάσεων που διαμορφώθηκαν στο τελευταίο εκπαιδευτικό συνέδριο (8ο εκπαιδευτικό συνέδριο ΟΛΜΕ – Χανιά 2008) του συνδικαλιστικού μας οργάνου.
Για τους λόγους αυτούς καλούμε τους συναδέλφους που ανήκουν στην ειδικότητα ΠΕ 2 και έχουν αποφοιτήσει από τα τμήματα Ιστορίας και Αρχαιολογίας των ΑΕΙ να έρθουν σε επικοινωνία μαζί μας για να συζητήσουμε τους τρόπους παρέμβασης και να αναζητήσουμε την προσφορότερη λύση που θα κατοχυρώσει το επιστημονικό μας πεδίο και την επιστημονική αλλά και επαγγελματική μας λειτουργία.
Προτείνουμε σε πρώτο βαθμό την διαμόρφωση ενός συλλόγου – φορέα επιστημονικής και επαγγελματικής παρέμβασης και σε δεύτερο βαθμό την διαμόρφωση ενός οργάνου που θα υποστηρίζει και θα διεκδικεί τα επαγγελματικά και επιστημονικά μας δικαιώματα.

Παρέμβαση Ιστορικών. Συντάκτης Μανόλης Ορφανουδάκης

ΤΟ ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ.

Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί αν αισθάνομαι ικανοποιημένος με το χώρο και τις συνθήκες εργασίας μου. Φαντάζομαι ότι το θέμα έχει απασχολήσει την πλειονότητα των εκπαιδευτικών. Εργαζόμενος ως αναπληρωτής για πάρα πολλά χρόνια είχα την τύχη να φιλοξενηθώ σε πολλά διαφορετικά σχολεία. Γνώρισα πολλούς συλλόγους και συνάντησα πολλούς αξιόλογους συναδέλφους. Σήμερα, ως συνδικαλιστικό στέλεχος, εξακολουθώ να επισκέπτομαι κάθε χρόνο αρκετά σχολεία. Έτσι έχω μια, θα μπορούσα να πω ολοκληρωμένη, εικόνα του τρόπου και των συνθηκών λειτουργίας των περισσοτέρων σχολικών μονάδων. Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι συνθήκες κάτω από τις οποίες εργαζόμαστε και το περιβάλλον των σχολείων μας απέχουν πολύ από το να χαρακτηριστούν ιδανικά. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα σχολεία μας είναι απαρχαιωμένα, ότι καλύπτουν υποτυπωδώς τις ανάγκες της σύγχρονης εκπαίδευσης, ότι γενικότερα ο χώρος και οι συνθήκες λειτουργίας δεν αρμόζουν στο ρόλο και τη θέση που καλούμαστε να υπηρετήσουμε. Από την άλλη μεριά θα μπορούσαμε να τα παραβλέψουμε όλα αυτά αν οι συνθήκες λειτουργίας και η δομή των σχολείων μας ικανοποιούσε τις ανάγκες των μαθητών μας. Φυσικά ούτε αυτό συμβαίνει.
Αναρωτήθηκα λοιπόν πως θα ήθελα να είναι το σχολείο που θα κάλυπτε τις ανάγκες μου επαγγελματικά και θα πληρούσε τις προϋποθέσεις μιας σύγχρονης εκπαιδευτικής διαδικασίας. Αυτές τις σκέψεις θα ήθελα να θέσω στο σχολιασμό σας.
Το πρώτο θέμα που με απασχόλησε είναι ο χώρος της σχολικής μονάδας. Η εικόνα που έχουν τα σχολεία μας είναι μάλλον ξεπερασμένη αισθητικά και λειτουργικά. Τα ψηλά κάγκελα και οι σιδερένιες μπάρες στα παράθυρα παραπέμπουν σε ένα χώρο απομονωμένο από το περιβάλλον. Αν θέλουμε να λειτουργούμε σε ένα σχολείο ανοιχτό προς την κοινωνία, ένα σχολείο που να αποτελεί κέντρο πολιτιστικής δράσης δεν μπορεί πλέον ο χώρος του σχολείου να είναι απομονωμένος. Ο χώρος του σχολείου ήταν παραδοσιακά το κέντρο της νεανικής δραστηριότητας, στις γειτονιές στις μικρές πόλεις αλλά και στα χωριά ο χώρος της αυλής του σχολείου ήταν χώρος παιχνιδιού ήταν χώρος δράσης, γιατί να μην είναι και τώρα. Πως μπορεί να γίνει αυτό; Πιστεύω ότι το πρώτο βήμα είναι η ολοήμερη λειτουργία της σχολικής μονάδας. Σε ένα σχολείο που λειτουργεί όλη μέρα ο νέος μπορεί να βρει ενδιαφέροντα που θα του γεμίσουν όχι μόνο το ωράριο της σχολικής δραστηριότητας αλλά και τις ώρες τις ξεκούρασης, του παιχνιδιού αλλά και της ένταξής του στο ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον.
Στην ίδια λογική πρέπει να ενταχθεί και η δημιουργία και διαμόρφωση περιφερειακών χώρων που θα φιλοξενήσουν άλλες δραστηριότητες. Μια τέτοια δράση θα μπορούσε να είναι η διαμόρφωση και λειτουργία ενός διαδικτυακού σταθμού. Παράλληλα σε ένα σχολείο πρέπει να υπάρχουν όλες εκείνες οι υποδομές που θα επιτρέπουν την διαρκή λειτουργία του σε ολοήμερη βάση. Από την άλλη μεριά η βασική λειτουργία του σχολείου πρέπει να αναβαθμιστεί με μια σειρά από παρεμβάσεις. Η σχολική βιβλιοθήκη και τα εργαστήρια είναι απαραίτητα σε όλες τις σχολικές μονάδες αν θέλουμε να μιλάμε για εκπαίδευση ποιότητας και ουσίας, ενώ απαραίτητη πρέπει να θεωρείται και η λειτουργία ενός σταθμού παροχής πρώτων βοηθειών και ψυχολογικής υποστήριξης. Φυσικά αν θέλουμε ένα ολοήμερο σχολείο λειτουργικό θα πρέπει σε αυτό να υπάρχουν χώροι για εστίαση και ένα γυμναστήριο. Σε αυτό το πλαίσιο η παρεχόμενη εκπαιδευτική δραστηριότητα μπορεί να πάρει πραγματικά άλλες διαστάσεις.
Επειδή όμως εκπαίδευση δεν είναι μόνο η παροχή υλικοτεχνικών υποδομών είναι απαραίτητη η εκπαίδευση και αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού. Οι εκπαιδευτικοί εδώ και πολλά χρόνια ζητούν την αναβάθμιση του ρόλου τους και την επιμόρφωσή τους στη χρήση νέων τεχνολογιών αλλά και την διαμόρφωση νέων δεδομένων στο χώρο και την διαδικασία της εκπαίδευσης. Είναι απαραίτητη η αναμόρφωση τόσο της διδακτικής πρακτικής όσο και η αναδιοργάνωση των παρεχόμενων γνώσεων. Φυσικά η διαδικασία αυτή της αναμόρφωσης δεν είναι ούτε φθηνή ούτε εύκολο να διαμορφωθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα αλλά νομίζω ότι είναι κάτι περισσότερο από απαραίτητη αν θέλουμε να κερδίσουμε το στοίχημα και να διαμορφώσουμε τις συνθήκες εκείνες που θα επιτρέψουν στη χώρα μας να διεκδικήσει τη θέση που της αρμόζει. Η Ελλάδα έχει μια τεράστια πολιτιστική κληρονομιά και είναι άδικο να καταδικάζουμε τις επόμενες γενιές στην άγνοια και την αμάθεια.

ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΜΑ

Καλώς ήρθατε στο ιστολόγιο "Φιλολογικός Σταθμός".

Ο χώρος αυτός θέλουμε να αποτελέσει ένα μόνιμο και γόνιμο βήμα διαλόγου.

Οι προβληματισμοί και οι αναζητήσεις μας μπορούν να μας κάνουν καλύτερους και αποδοτικότερους.